چند روزی است که باز هم ماراتن بانک ها برای قرعه کشی جوایز قرض الحسنه آغاز شده است و تبلیغات گسترده بانک های دولتی را در شبکه های تلویزیونی و روزنامه ها شاهد هستیم. تبلیغاتی که طبق یک روال سنتی و ضعیف مردم را به شرکت در بخت آزمایی جوایز بزرگ دعوت می کنند.شاید نخ نما شدن این ایده ها و سبک های تبلیغاتی را در نمونه تیزرهای تلویزیونی بانک مسکن و ملت بتوان دید که هر دو افرادی را که هاج و واج به یک نقطه حیرات آور خیره شده اند نشان می دهد.

سوالات ارزشمندی که برای اکثر روسای هیئت مدیره دارای اهمیت است، این است که چگونه می توان نرخ بازگشت سرمایه را در خصوص نام تجاری محاسبه کرد؟ و چگونه می توان میزان ارزش نام تجاری یک شرکت را مشخص ساخت؟
متاسفانه الگوی خاصی برای محاسبه ارزش نام تجاری که مورد پذیرش اکثریت  باشد، وجود ندارد. اینتربرند که  ارزش معتبرترین نامهای تجاری جهان را محاسبه میکند، سودآوری اقتصادی نام تجاری برای یک واحد بازرگانی خاص را بــررسی می کند - روشی که شبیه به محـــــاسبه ارزش افزوده اقتصادی(EVA) است.

در بازارهای فوق رقابتی و اشباع شده کنونی، اهمیت و نقش نام های تجاری در افزایش سهم بازار و موفقیت محصول دیگر همچون گذشته پررنگ و قابل اتکا نمی باشد.شرکتها، کشورها، مناطق، شهرها و سازمانهایی در جذب صاحبان سرمایه داخلی و خارجی و انتقال ارزش به آنها موفق و پیشرو می باشند که بیش از سایرین پایبند به اصول اساسی DNA نام تجاری باشند.

در میان انواع و اقسام بازاریابی ها که امروزه در کشورهای مختلف می توان سراغ گرفت، بازاریابی کمینی ( Ambush Marketing‌ ) هم نوع جالبی است. بازاریابی کمینی از جمله رشته های بازایابی است که اگرچه در ایران کاربرد زیادی نداشته، اما یکی از روش های رایج بازاریابی و تبلیغ در کشورهای توسعه یافته ( به خصوص در رویدادهای ورزشی ) است. بر اساس این روش یک برند تلاش می کند در حالی که برندی دیگر اسپانسر یک برنامه و رویداد است، خود را به این برنامه سنجاق کرده و بدین ترتیب و بدون این که عملی غیرقانونی مرتکب شده باشد، از پرداخت هر گونه حق اسپانسری معاف شود.

شخصیت های سیاسی مهم و تاثیرگذار دنیا معمولا یک دوران شکوفایی و اوج دارند که بالاخره روزی به پایان می رسد. نقاط عطفی هم که طی دوره های مختلف توسط این شخصیت ها به ثبت می رسند، معمولا پس از مدتی غبار فراموشی به خود می گیرند و در حافظه تاریخ گم می شوند. اما برخی از شخصیت ها خالق وقایعی در تاریخ هستند که با وجود گذشت زمان همچنان در اذهان جا خشک می کنند و یادآور مقطعی سرنوشت ساز از تحولات شگرف جهانی هستند.

 این مطلب را از وبلاگ حریر نقل قول می کنم چون بنظرم حدیث جاری و ساری  ایران تا ۱۴۰۰ حداقل، هست:

چهارشنبه شانزدهم آبان ۱۳۸۶
تبلیغات بدون شام و ناهار….
ضرب المثل قدیمی ایرانی که آفتابه لگن ۷ دست شام و ناهار هیچی را حتما” شنیده اید.
یکی از بانکهای بزرگ مملکت مدتهاست که از انواع رسانه های دیداری و شنیداری و یا به قول دکتر دهقان، رسانه های تایمی و غیره، به تکنولوژی پیشرفته اش اشاره کرده و  نقطه قوت مدل swot  خود را در برنامه ی جامع تبلیغاتی یا همان کمپین،  بر اساس خدمات تلفنی و اینترنتی تنظیم کرده است.

  بخشنامه جدید وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر ممنوعیت حضور ورزشکاران و هنرمندان در آگهی های تبلیغاتی آنقدر ارزش خبری داشت که دیروز یکی از تیترهای صفحه اول برخی روزنامه ها باشد. در حالی که در همه جای دنیا استفاده از چهره های معروف در آگهی های تبلیغاتی یک امر حرفه ای و عادی است اما به نظر می رسد در ایران مسوولان مربوطه هنوز نتوانسته اند با این قضیه کنار بیایند.موضوع آنقدر مهم است که مدیرکل فرهنگی سازمان تربیت بدنی سعی می کند با احتیاط وارد بحث شود و از گفتن جملات جنجالی خودداری می کند.

 نوام (آوریل) چامسکی، زبان شناس و نظریه پرداز سیاسی- اجتماعی در سال ۱۹۲۸ در فیلادلفیا به دنیا آمد، پس از آن که دوره دبیرستان را در زادگاه خود به پایان رسانید، تحصیلات عالیه خود را تا اخذ مدرک دکترا در دانشگاه پنسیلوانیا ادامه داد. پس از اخذ درجه دکترا در سال ۱۹۵۵ به سمت استاد انستیتو تکنولوژی ماساچوست برگزیده شـد.

افراد چگونه هویت جنسیتی خود را برای دیگران آشکار می کنند و این هویت چگونه در تبلیغات به کار گرفته می شود؟ گافمن در قالب رویکرد «تحلیل چارچوب» به این مسأله نظر می افکند که چگونه چارچوب ها که کنش متقابل را سامان می دهند، معنای جنسیت را تولید می کنند. با توجه به این رویکرد و مقاله نویسنده در مقاله حاضر نقطه کانونی بحث نظری گافمن در تبلیغات جنسیتی را مفهوم «نمایش» جنسیت می داند که در موقعیت های اجتماعی به اجرا در می آیند. نویسنده در اینجا سعی دارد نظر گافمن درباره ارتباط «نمایش» با مفهوم «مناسکی شدن» را نشان دهد که به دو بخش متقارن و نامتقارن تقسیم می شوند و سپس این تقسیم بندی سایه خود را بر تمامی بحث های دیگر وی که مهمترین آن رابطه والد و کودک است، می اندازد.