این مطلب را از وبلاگ حریر نقل قول می کنم چون بنظرم حدیث جاری و ساری  ایران تا ۱۴۰۰ حداقل، هست:

چهارشنبه شانزدهم آبان ۱۳۸۶
تبلیغات بدون شام و ناهار….
ضرب المثل قدیمی ایرانی که آفتابه لگن ۷ دست شام و ناهار هیچی را حتما” شنیده اید.
یکی از بانکهای بزرگ مملکت مدتهاست که از انواع رسانه های دیداری و شنیداری و یا به قول دکتر دهقان، رسانه های تایمی و غیره، به تکنولوژی پیشرفته اش اشاره کرده و  نقطه قوت مدل swot  خود را در برنامه ی جامع تبلیغاتی یا همان کمپین،  بر اساس خدمات تلفنی و اینترنتی تنظیم کرده است.

 تا اینجای کار هیچ ایرادی وارد نیست.

اما ادامه ی قصه:

بنده ی ذوق زده ی خدا به شعبه ای از این بانک که مشتری چند ساله ی انها هستم مراجعه کردم. از هرکدام از کارکنان شعبه ، از رییس گرفته تا معاون و آبدارچی پرسیدم که چگونه می توانم از این خدمات طلایی!!!شما استفاده کنم ، اگر شما میدانستید انها هم میدانستند.

برایم اصلا” قابل باور نبود. اینهمه هیاهو، اینهمه هزینه، اینهمه تبلیغات ، برای اینکه کارمندان با سابقه یک شعبه به مشتری خود به راحتی بگویند ، بلد نیستیم.!!!این به چه معناست !؟ غیر از این است که ضعف حاصله ناشی از عدم توجه به  اهمیت  آموزش کارکنان ، و لزوم توجه به رسانه ی بسیار بالقوه ای به نام کارکنان است.!!!

 منبع : http://www.ahmad-gorgani.blogfa.com  نویسنده:احمد قلیش لی