چند روزی است که باز هم ماراتن بانک ها برای قرعه کشی جوایز قرض الحسنه آغاز شده است و تبلیغات گسترده بانک های دولتی را در شبکه های تلویزیونی و روزنامه ها شاهد هستیم. تبلیغاتی که طبق یک روال سنتی و ضعیف مردم را به شرکت در بخت آزمایی جوایز بزرگ دعوت می کنند.شاید نخ نما شدن این ایده ها و سبک های تبلیغاتی را در نمونه تیزرهای تلویزیونی بانک مسکن و ملت بتوان دید که هر دو افرادی را که هاج و واج به یک نقطه حیرات آور خیره شده اند نشان می دهد.اما آنچه بهانه نوشتن این چند خط شده است تبلیغات اخیر بانک ملی ایران با ۸۰ سال سابقه و عنوان مهم ترین و محوری ترین بانک در اقتصاد کشور است. در این تبلیغات بانک ملی با دعوت مردم به شرکت در قرعه کشی به آنها نوید دست یابی به چند صد دستگاه خودرو پروتون را می دهد. خودرویی که اصالتا متعلق به کشور مالزی است و نه دانش فنی آن و نه برند آن متعلق به ایران است در حالی که ما در کشور خودروهایی همچون سمند و مینیاتور را به عنوان دو محصول برگرفته از دانش ملی داریم و بی شک خرید حدود ۲۰۰۰ دستگاه از این خودرو ها از خودروسازی وطنی می تواند چرخه اقتصادی بسیار مناسبی را در داخل کشور به وجود آورد و در شرایطی که کشور از بیماری های اقتصادی فراوانی مانند تورم و بیکاری به صورت توامان رنج می برد مرهمی هر چند کوچک بر درد اقتصاد کشور باشیم.

حال این پرسش از بانک ملی به عنوان الگوی نظام بانکی کشور مطرح است که دلیل انتخاب یک خودرو غیر ایرانی و تبلیغ مداوم نام آن از رسانه ملی در تیزرهای متعدد تلویزیونی چیست؟ آیا انتخاب کنندگان این جوایز منافع ملی را نیز در این انتخاب مد نظر قرار داده اند؟ چرا در شرایطی که کشور در حال تلاش برای رشد اقتصادی و خارج شدن از وابستگی است و بعد از سال ها وابستگی در بخش خودرو موفق به دست یابی به فناوری تولید و حتی صادرات خودرو ایرانی هستیم باید از خودرو کشوری مانند مالزی استفاده کنیم.

بی شک انتظار تمامی ایرانیان از بانک ملی چیز دیگری است و انتظار می رود بانک های کشور از این پس به جای اهداجوایز غیر وطنی از محصولات ایرانی استفاده کنند.

نویسنده: فرنود حسنی
منبع: http://itmanagement.persianblog.ir